این مطالعه به توسعه یک مدل حرارتی یکبعدی برای تحلیل عملکرد آبشیرینکن خورشیدی شیبدار بهبودیافته مجهز به فن و ماده تغییر فاز (PCM) پرداخته است. مدلسازی بر اساس معادلات بقای جرم و انرژی برای اجزای مختلف سیستم انجام شده و تمامی مکانیزمهای انتقال حرارت و فرآیندهای تبخیر و تقطیر در آن لحاظ شدهاند. مدل ارائهشده قادر است دمای قسمتهای مختلف آبشیرینکن و همچنین نرخ آب شیرین تولیدی ساعتی و روزانه را برآورد نماید. حل عددی مدل با گام زمانی 1/0 ثانیه در MATLAB انجام شد. در این تحقیق، اعتبارسنجی مدل در سه روز انجامشده است. نتایج حاکی از دقت بالای مدل حرارتی است و مدل قادر است دمای اجزای آبشیرینکن و مقدار آب شیرین تولیدی در روزهای مختلف را با دقت خوبی پیشبینی کند. دقت مدل در تخمین دمای آبشور و صفحه جاذب دقت مدل بسیار خوب بوده است (ریشه میانگین مربعات خطا کمتر از 2/2 درجه سانتیگراد). در تخمین میزان آب شیرین تولیدی، بیشترین اختلاف بین نتایج مدل با دادههای تجربی در بدترین حالت کمتر از 9 درصد بوده است. بررسی پارامترهای طراحی نشان داد که انتخاب دمای ذوب مناسب برای PCM میتواند تولید آب شیرین را تا ۵ درصد افزایش دهد اما میزان جرم PCM تأثیر معناداری بر عملکرد آبشیرینکن نداشت.
امیری,حسین . (1403). مدلسازی و تحلیل حرارتی عملکرد آبشیرینکن خورشیدی شیبدار بهبودیافته مجهز به فن و ماده تغییر فازدهنده (PCM). سیستم های انرژی: فناوری و مدیریت, 1(1), 8-25. doi: 10.48306/estm.2025.231015
MLA
امیری,حسین . "مدلسازی و تحلیل حرارتی عملکرد آبشیرینکن خورشیدی شیبدار بهبودیافته مجهز به فن و ماده تغییر فازدهنده (PCM)", سیستم های انرژی: فناوری و مدیریت, 1, 1, 1403, 8-25. doi: 10.48306/estm.2025.231015
HARVARD
امیری حسین. (1403). 'مدلسازی و تحلیل حرارتی عملکرد آبشیرینکن خورشیدی شیبدار بهبودیافته مجهز به فن و ماده تغییر فازدهنده (PCM)', سیستم های انرژی: فناوری و مدیریت, 1(1), pp. 8-25. doi: 10.48306/estm.2025.231015
CHICAGO
حسین امیری, "مدلسازی و تحلیل حرارتی عملکرد آبشیرینکن خورشیدی شیبدار بهبودیافته مجهز به فن و ماده تغییر فازدهنده (PCM)," سیستم های انرژی: فناوری و مدیریت, 1 1 (1403): 8-25, doi: 10.48306/estm.2025.231015
VANCOUVER
امیری حسین. مدلسازی و تحلیل حرارتی عملکرد آبشیرینکن خورشیدی شیبدار بهبودیافته مجهز به فن و ماده تغییر فازدهنده (PCM). سیستم های انرژی: فناوری و مدیریت, 1403; 1(1): 8-25. doi: 10.48306/estm.2025.231015